Οι
κομπογιαννίτες τής γνώσεως
Είναι φιλόσοφοι παρά Χριστιανοί , τα διαβόητα ύποκείμενα αύτής τής άπάτης, τούς σεσημασμένους άρσενοκοΐτες (= κολομπαράδες) καί κίναιδους (πούστηδες), λεσβίες , πόρνους και Τρανς καί κάνοντας τους το τέστ (ή μαντού πνευματικής φυματιώσεως), να τεστάρω κάποιους Χριστιανούς ή ψευδοχριστιανούς θεωρουμένους διασήμους, κι αύτό τό τέστ σέ άλλους βγαίνει θετικό καί σ’ άλλους άρνητικό. γιά νά ξέρουμε κι όλοι σήμερα ποιοι είναι οί πράγματι οι Χριστιανοί που ακολουθούν τους Αγίους Πατέρες τής έκκλησίας καί ποιοι οί ελάχιστοι, δηλαδή οί ούτιδανοί, οί τιποτένιοι, οί άχρηστοι, οί άπορριπτέοι.. Θα υπάρχει καταιγίδα άντιρρήσεων άπό άμαθεΐς τσαρλατάνους, ήταν και είναι άλλωστε όλοι τους γελοίοι λόγω τής άγραμματοσύνης των' σκέτα τσόκαρα, μόνο τό διασκεαστικό φινάλε τής κάθε έκπομπής τους. Οί θεωρίες τους όλων είναι θρησκευτικά παραληρήματα, διότι έπεσαν σε έποχή ή κοινωνία έγγράμματη πού δέν τά ευνοεί μέχρι τό σημείο αυτό, διατηρούν όμως στήν ουσία τους τό χαρακτηριστικό τού θρησκευτικού μύθου, τόσο διότι είναι αυθαίρετα καί άστήρικτα επιχειρήματα , όσο καί διότι οί είσηγηταί των γίνονται άπό τον ήμιμαθή καί κομπλεξικό λαοτζϊκο δεκτοί όχι σάν διδάσκαλοι έπιστήμης[ΚΑΤΗΧΗΤΕΣ] βλέπε Πλάτωνος Μόσχας ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ) άλλά σά θείες καί είδωλικές αυθεντίες, ή δέ φιλοσοφική τους διάθεσι είναι άλλη κοπή τής θρησκομανίας, πιο ραφιναρισμένης.
Ιδιαίτερα τεμπέληδες καί άργόσχολοι καί φθονερά μιμητικοί πολυλογάδες, πού άντί γιά τά κοπιώδη τεκμήρια έπινοούσαν τά εύκολα καί γουστόζικα παραμύθια τους.
Οι κομπογιαννίτες αυτοί τής γνώσεως, είχαν ως καθημερινή καί ολοήμερη άσχολία τους τό κυνήγι καί τήν άποπλάνησι του κοινού , στόχος τους οι δήθεν αποτειχισμενοι πιστοί με πάθη και ορέξεις γιά τήν ίκανοποίησι τών έκφύλων όρέξεών τους . Τό έκφυλο καπρίτσι τους υπήρξε τό κίνητρο πού τούς ένέπνευσε τις πιο φασιστικές καί άνελεύθερες πολιτικές άντιλήψεις, τόσο άνελεύθερες,ό άσύλληπτος φασισμός τους, πού είναι έκφρασι τού έκφύλου φθόνου των και τής έκφυλης φιλαυτίας των ώς κίναιδων αρσενοκοίτηδων πόρνων ωσαν τις Διοτιμες.
Ανοίγω μια παρένθεση ακολουθεί απόσπασμα του ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ ΜΥΘΟΣ .
Του Άριστοφάνους ό μύθος- θεωρία είναι ότι στην άρχή οί θεοί έπλασαν τον άνθρωπο κυλινδρικό (στογγυλον). τά πλευρά του ήταν κυκλοτερή- σάν τά στεφάνια του ξύλινου βαρελιού, θά λέγαμε σήμερα. ό τέτοιος άνθρωπος είχε 2 πρόσωπα, μπρος πίσω, 2 αιδοία, 4 αυτιά, 4 μάτια, 4 χέρια, καί 4 πόδια, όλα άντίστροφα. τά φύλα ήταν τρία- άρσενικό, θηλυκό, καί άρσενοθήλυκο (τό άρρεν, τό θήλυ, καί τό άνδρόγυνον). γιά κάποιο παράπτωμα των άνθρώπων ό Ζεύς άποφάσισε καί τούς διχοτόμησε (δίχα διέτεμε) μέ μιά κατακόρυφη τομή σε δύο ήμικυλίνδρια, γιά νά τούς ταπεινώση καί νά τούς τιμωρήση. έστρεψε έπειτα τά πρόσωπά τους 180 μοίρες προς τήν τομή τους, γιά νά τή βλέπουν καί νά ταπεινώνωνται, καί μάζεψε τό δέρμα τους τα- γυριζοντάς το προς τό κέντρο τής τομής, δπου σχηματίστηκε ό άφαλός. τά δυο ήμικυλίνδρια ποθούν κι άναζητούν πλέον τό ένα τό άλλο κι ά-γκαλιάζονται καί συνουσιάζονται, δταν προέρχωνται άπό τό άρσενοθήλυκο φύλο, είναι οί σημερινοί άντρας καί γυναίκα, γι’ αύτό αύτοί πού έρωτεύονται άντρας μέ γυναίκα είναι οί λιγώτεροι. οταν δμως προέρχωνται άπό τ’ άλλα δύο φύλα, τον πρότερο άντρα καί τήν πρό- τερη γυναίκα, τότε είναι τά σημερινά έκφυλα ζευγάρια, είτε άρσενο κοίτης καί κίναιδος, πού προέρχονται άπό τον πρότερο άντρα, είτε έ- ταιρίστριαι (= λεσβίες) ένεργητική καί παθητική, πού προέρχονται άπό τήν πρότερη γυναίκα, γι’ αύτό κι αύτοί είναι οί περισσότεροι, ή θεωρία αύτή δείχνει ή δτι τήν εποχή εκείνη στήν Αθήνα οί έκφυλοι ήταν περισσότεροι άπό τούς φυσιολογικούς, δύο προς ένα, ή δτι έτσι μοίραζε τά ποσοστά ή φαντασία τού Πλάτωνος, κι άφού λέει κι άλλα τέτοια σαχλά, καταλήγει δτι τό νά ποθούν οί άνθρωποι νά συνουσιάζωνται άντρας μέ γυναίκα είναι κάτι τό τιποτένιο καί τό φαύλο, ενώ τό νά θέλουν άντρας μέ άντρα, καί γυναίκα μέ γυναίκα, είναι τό φυσιολογικό, τό σπουδαίο, τό ύψηλό, τό θείο, γι’ αύτό κατά τή γνώμη του όλοι οί μεγάλοι πολιτικοί προτιμούν τις σεξουαλικές σχέσεις μέ άγόρια παρά ένα γάμο μέ γυναίκα, ό μύθος αύτός προβάλλεται στο Συμπόσιο ως ή πιο επιτυχημένη καί άποδεκτή θεωρία, σύμφωνα δε μέ τό συμπληρωματικό μύθο-θεωρία τού Φαιδρού, επίσης άποδεκτό, άπό τούς δυο θείους έραστάς τού κιναιδικού ζευγαριού θειότερος είναι ό άρσενοκοίτης παρά τό κιναιδικό άγόρι' τεκμήριο τής τέτοιας ύ- περοχής τού άρσενοκοίτου είναι δτι ό άρσενοκοίτης είναι πού έχει μέσα του τό θεό' (θειότερον έραστής παιδικών' ενθεος γάρ έστι). ως θεό πού έχει μέσα του ό άρσενοκοίτης έννοεϊ τήν άγρια καί παράφορη έπιθυμία ν’ άπολαύση τό άγόρι, μιά έπιθυμία πού δέν έλέγχεται, άρα είναι δύναμι ύπεράνθρωπη, δηλαδή θεός, αύτοί οί πλατωνικής κατασκευής μύθοι είναι τά μεγάλα τεκμήρια τού Πλάτωνος, στά όποια στηρίζει τή φιλοσοφία του.
Πρός
Άκίνδυνον, 5
έκδ.
Π. Χρήστου, τ. 1, σ. 223
Ο Γρηγόριος Παλαμάς στρέφεται βέβαια κατά τού παπόφρονος καί παγανιστού Άκινδύνου. οί παπόφρονες άντίπαλοι τού Γρηγορίου Παλαμά Βαρλαάμ, Ακίνδυνος, κλπ. δέν ήταν άπλώς παπόφρονες- ήταν κυρίως παγανισταί. τούς ερμήνευσαν καλά ΰστερ’ άπό λίγο οί ένωτικοί Βησσαρίων καί Γεώργιος Γεμιστός, οί όποιοι, λίγο πριν ένωθούν μέ τον πάπα Ρώμης καί γίνουν Ιταλοί, είχαν άποπειραθή νά έπαναφέρουν τό δωδεκάθεο καί τήν ειδωλολατρία.
Ο Άγιος Μάρκος τους Λατινοφρονας τους ονομάζει μιξοθηρες και ιπποκενταυρους .
Καλούμενοι δι' ουν υπό των πολλών Λατινόφρονες, ούτοι τοίνυν οι μιξόθηρες (μικτοί θηρία και άνθρωποι), κατά τους εν μύθοις ιπποκενταύρους, μετά των Λατίνων ομολογούσι το εκ του Υιού το Πνεύμα το Άγιον εκπορεύεσθαι και τον Υιόν αίτιον έχειν της εαυτού υπάρξεως, ούτω γαρ και ο αυτών όρος διαλαμβάνει, μεθ' ημών δε το εκ του Πατρός εκπορεύεσθαι λέγουσι.
Οι άνθρωποι σήμερα δέχονται οποιαδήποτε ανοησία τους πασάρει η προπαγάνδα της Νέας Τάξης. Η συνωμοσιολογια πουλάει αλλά η αλήθεια πονάει.
Μετά διαβάστε Ο τίτλος «γερουσιάρχης»
Διαβάσατε μια άποψη από τον Παύλο Στρογγυλό
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου